Spelen is een brug te ver

het beeld staat hier al dagen stil.
de afgelopen weken kijk ik alleen nog naar Netflix
om gezichtsuitdrukkingen te bestuderen.
ik spoel terug, het is 1999.
we spelen monopoly en winnen drie beauty contests. 
ik bewaar de kanskaarten in vershoudfolie in de koelkast.
'voor later,' zeg ik, 'je weet maar nooit.'
onder de garage zitten spinnen die straks in je oren zullen kruipen.
Netflix bestond nog niet, we konden alleen elkaars mimieken leren.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Back to Top