Regendruppels

Als ik mijn ogen sluit, hoor ik de regen de venster kietelen.
Het glas gniffelt, het laat tranen van het lachen.
Als ik mijn ogen open, zie ik de sporen 
die de druppels op het raam achterlaten.
Het zijn lange strepen, 
dingen waar geen woord voor bestaat,
net zomin als voor tranen op een mensenhuid.
Niets is zo makkelijk te ontkennen als verdriet.
Back to Top