Als woorden konden spreken
Leer taal geven aan wat er speelt.
Lees teksten die je toedekken.
Laat je raken en vind herkenning.
previous arrow
next arrow
Slider

Water

Ik heb hem in de duinen leren kennen.
Ik begroef zijn lichaam in het zand
en stampte het aan.
Ik zei: Ik zie je omtrek,
ik heb een mal van je gemaakt.
Ik zei: Ik wou dat je eruit kon kruipen
en dat ik naast de vormen van je lichaam kon liggen.
 
Hij vroeg: Ben je bang.
Ik zei: Ja, ik ben bang dat je oplost als het vloed wordt.
Hij zei: Ja, ik ook
en we zwegen en schreeuwden luider dan de meeuwen.
 
Hij vroeg: Spoel jij soms over.
Ik zei: Ja, soms druppelt de zee uit mijn ogen.
Hij zei: Ik vang je op,
en maakte een kommetje met zijn handen.
Hij zei: Ik wil modder maken van je tranen
en er een zandkasteel mee bouwen.
 
Ik keek naar zijn handen en zei: Gurfa,
een Arabisch woord voor de hoeveelheid water
die je in een handpalm kan houden.
Ik heb hem in de duinen leren kennen.
 
Hij zei: Ik wou dat ik de duinen had gemaakt.
Ik zei: Ik wou dat ik kon vliegeren.
Ik zou er TOEKOMST op schrijven
en de touwtjes in handen nemen.
 
De zee hoestte, spuwde een walvis uit.
Hij lag weerloos op het strand,
had zijn vinnen neergelegd.
Morgen zal iemand de afdruk bekijken
en denken dat het een duikboot was.
 
Ik heb hem in de duinen leren kennen.
Verstopte me achter de grasstengels.
Blies de wind weg.
Het was een maandag.
Ik zei: De maan ruikt naar buskruit, wist je dat.
Nog nooit stond schijnen zo dicht bij ontploffen.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Back to Top