John Green

 
we keken samen naar dezelfde lucht, wat misschien nog wel intiemer is dan oogcontact. iedereen kan je aankijken. maar je komt haast nooit iemand tegen die naar dezelfde lucht kijkt als jij. (Schildpadden tot in het oneindige, p. 17)
 
ik geloof dat ik het gewoon niet fijn vind om in een lichaam te moeten leven. ik denk dat ik eigenlijk niet meer dan een instrument ben dat bestaat om zuurstof in koolstofdioxide te veranderen. en als je niet kunt kiezen wat je doet of waar je aan denkt, mischien ben je dan wel niet echt, snap je? misschien ben ik alleen maar een leugen die ik mezelf toefluister. (Schildpadden tot in het oneindige, p. 116)
Back to Top