Ten minste houdbaar

 
"Ik wou dat ik mijn lichaam uit kon trekken. Dat ik het aan een boom kon hangen, mijn armen en benen gespreid over takken. En dat ik dan, lichaamloos, keek naar hoe het wiebelde." 
 
Al te vaak worden eetstoornissen gezien als een uit de hand gelopen dieet.
In de poëtische monoloog 'Ten minste houdbaar' gaat Kristien Spooren verder.
Ze duikt in het verleden en brengt haar verhaal over hechting, trauma en de wens om te verdwijnen.
De teksten worden afgewisseld met muzikale en beeldende interventies door Saskia Van Herzeele en Cheyenne Deckx.
 
De voorstelling duurt 45 minuten en kan op verplaatsing gebracht worden, van huiskamers tot theaterzalen.
De enige zaalvereisten zijn speelruimte voor de artiesten en zitruimte voor wie komt luisteren.
Geschikt voor een breed publiek van patiënten, geïnteresseerden en woordliefhebbers.
Meer info en boeken via het contactformulier
 
 
 
Back to Top