Maneschijn

 
als ze lacht, 
moet ik denken aan de maan
en hoe die ook maar hangt te schijnen
en hoe mooi ik dat vind. 
ik zou haar willen zeggen 
dat ik altijd zo droevig word van maansverduisteringen, 
en dat ik de aarde dan het liefst uit de weg wil rollen.
in een stofwolk op het oppervlak werd ooit water ontdekt.
ook jij mag huilen, zeg ik zacht. 
Back to Top