Krimpfolie

 
ergens in onze achterhoofden
was er dat jaar dat ik op krimpfolie leek.
van tijd tot tijd zweefde het voor onze ogen.
iemand zei dat het was alsof mijn mond
te groot voor mijn gezicht geworden was
en mijn tanden verder lachten dan mijn wangen.
er hing iets weerloos aan de bomen.
in de herfst draaiden we de tijd drie seizoenen terug.
Back to Top