Uit: een brief

 
in de badkuip herinnerde ik me hoe warme baden vroeger waren.
hoe ik op mijn buik ging liggen en dacht dat ik een nijlpaard was,
en dat als ik mijn lichaam helemaal onder water bracht, 
ik alleen nog maar uit ogen en een voorhoofd bestond.
als niemand je ziet, besta je dan nog?
hoe magisch een lege zeepfles op de bodem kon bubbelen.
hoe oude huidschilfers op het water bleven drijven
alsof je een nieuwe start mocht maken.
 
(uit: een brief, februari 2018)
Back to Top