Een traan

 
als een traan op een gsm-scherm valt,
blijft ze daar rondborstig liggen.
alsof de letters die je wil typen
niet anders kunnen dan vervormen tot klemtonen
waarvan je nog niet weet waarom ze nodig zijn.
een beetje zoals dingen voelen,
dat wordt ook hoogstens achteraf begrepen.
 
Back to Top