Ik wil vallen

 
ik wil vallen, zei de vrouw. maar dat is absurd! vond hij.
ik wil vallen en blijven liggen en dan weer rechtstaan.
maar hoe doe je dat?
gewoon, je valt. ben jij nog nooit gevallen?
ja, maar nooit op die manier.
zal ik het je uitleggen?
graag.
 
ooit voordat ze vrouw werd, was ze een meisje dat rende,
de wijzers van de klok voorbij. de verte was zo mooi dat ze haar voeten vergat.
hoe lang hebben we nog alle tijd van de wereld? snikte ze
en ze telde haar bestaan in lichtjaren.
het verleden bleef achter waar zij de toekomst wilde kussen.
wacht op mij! riep haar schaduw.
 
de grond waarop ze rende verstilde met haar passen.
ze struikelde en wenste dat ze deelbaar was,
zodat enkel haar benen zouden vallen en haar hoofd kon blijven rennen.
haar lichaam viel, tuimelde zonder zwaartekracht.
ze sloot haar ogen.
ik wil de tijd naar buiten jagen.
 
ze bleef liggen. en de verte werd nog mooier.
 
zo, zei hij.
zo.
zullen we samen vallen?
Back to Top