Wolkenkrabber 3 (Dialooggedicht met John Brains)

 
we hebben geen woorden voor wat wolken doen.
ze hangen, zeggen we, alsof we wachten
tot iemand de draden doormidden knipt
en ze naar beneden vallen
als ongeschoren schapen,
 
verwond door megalomaan krabbende gebouwen
die ook de kleine mensen overschaduwen.
 
dus staan we als buienradars met onze armen open
om ze voorzichtig op te vangen,
omdat we bang zijn dat ze breken 
in kleine stukken waterdamp
en zullen huilen zoals wij dat doen. 
 
Back to Top