Gezegde

 
ik ken de volgorde van je tranen niet.

Buskruit

 
ik kwam vandaag te weten dat de maan naar buskruit ruikt.
dat ontdekten astronauten in de vorige eeuw
toen de geur aan hun ruimtepakken bleef kleven.
misschien is ontploffen niet altijd een gevaarlijke gedachte.

Lijnen

 
mijn emoties veranderen zoals kameleons van kleur.

Kosmos

 
en áls we al iets geleerd hebben, dan wel
dat de wereld ook maar gewoon in de kosmos hangt.

Ochtendgedachte

 
als ik een zonsopgang was, dan wou ik dat ik er zo uitzag,
dacht ik vanochtend. 
de nacht scheurde open en brak de lucht in stukken,
geel en oranje en blauwig paars,
alsof de zon niet opkwam maar geboren werd. 
het was 6u48 in Gent, Oost-Vlaanderen,
op 14 augustus 2017.
 

Wind

 
het is buitengewoon verfrissend
om verdrietig te zijn als het waait. 
als je het traag genoet doet, huilen,
streelt de wind over de nog natte
streep op je wang, zo zacht 
dat je er heel even een rilling van krijgt
en alles wat kookt een seconde afkoelt.
 
het is desondanks aartsmoeilijk 
om de snelheid van je tranen te sturen.
Back to Top